Yazar - Çizeriz

a dem

Evvelimde doğdum... Neş’elendim.


Bir imde öldüm, aşkı öğrendim.

Deminde aşktan aşk doğduğunu gördüm.

Ten imde gövendim.


Doğdu... Neş’elendim.


Ik imde öldüm, kendim öğrendim.

Al ateşinde ak kor olduğunu gördüm.

Ser imde çoğaldım.


Doğduk... Neş’elendim.


Kumun ardını sabrdan öğrendim.

Canımda can’ın solmadığını gördüm.

Kalb imde dönendim.


Ahirimde doğdum... Neş’elendim.


31 Ocak 2021

baktığım aynalarda düştüm kırıldım

sırlarım çözülüp gözlerime saçıldım

yandım söndüm derinlerde karardım

insana verdim elim sonunda


mecburiyetim sevgimden sandım

kıyımdaki uçuruma düşünce aydım

yakaladım aklımı kalbime sardım

insana sürdüm yüzüm sonunda


taşkınlarda yuvarlanan taş oldum

fukaranın zenginini aradım buldum

sol yanım aldım orta yere koydum

insana açtım ruhum sonunda


9 Mart 2021



aslına ırak düşen can yağmurunda

ol çığlığım ol payanım bir damlayım

düşe yazsam mor salkım tohumunda

ak küheylan kör göze yaş eyler beni


yol bir imiş gökte parelenene


konmaz göçer ala geyik od yananda

ol kısmetim ol sebebim bir geceyim

yaksam yıldızlarımla ayı kar’ ormanda

avcı bırakmaz yüzüne çalar beni


yol bir imiş közde parelenene


göl nilüferlerle güneşe duranda

ol sevdayım ol ayrılık bir zamanım

dile gelsem ulu ağacın altında

toprak susar sinesine sarar beni


yol bir imiş yerde parelenene


26 Mart 2021